Φωτογραφική Ομάδα
Πολιτιστικού Οργανισμού
Δήμου Ελευθερίου-Κορδελιού
Συνέντευξη του Τάσου Σχίζα στον Στέλιο Κούκο
στην εφημερίδα «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ της Κυριακής»
Για δεύτερη χρονιά οι “Φωτοπόροι”, η Φωτογραφική Ομάδα του Πολιτιστικού Οργανισμού του δήμου Ελευθερίου-Κορδελιού “Μελίνα Μερκούρη”, οργανώνουν σειρά εκθέσεων με την ονομασία “Η φωτογραφία στα καφέ-μπαρ της Θεσσαλονίκης”. Η δραστηριότητα αυτή είναι ενταγμένη στο πρόγραμμα των 42ων Δημητρίων του δήμου Θεσσαλονίκης και θα διαρκέσει μέχρι τις 30 Νοεμβρίου.
Τα καφέ-μπαρ λειτουργούσαν πάντα ως ένας ξεχωριστός χώρος διακίνησης πρωτοποριακών ιδεών και απόψεων, ενίοτε και επαναστατικών. Επίσης αποτελούσαν τόπους συνάντησης των καλλιτεχνών ενώ παράλληλα λειτουργούσαν ως εναλλακτικές αίθουσες τέχνης. Άλλωστε η ζεστή ανάσα ακόμη και κάποιου τυχαίου θαμώνα είναι ικανή να δώσει μια άλλη διάσταση σε ένα έργο τέχνης ή ακόμη και να δοκιμάσει τη δυνατότητα συγκατοίκησής του με το κοινό. Πλούσια λοιπόν η προσφορά τους στην τέχνη.
Στη διάσταση αυτή φαίνεται πως επενδύουν για δεύτερη χρονιά οι “Φωτοπόροι”. Εμψυχωμένοι από την περσινή αποδοχή αποπειρώνται και φέτος να επικοινωνήσουν με τους φιλότεχνους αλλά και τους θαμώνες των καφέ-μπαρ δείχνοντας νέα τους έργα.
Για τη σειρά των αξιόλογων αυτών εκθέσεων μιλήσαμε με τον δάσκαλο, καθοδηγητή και εμψυχωτή της ομάδας Τάσο Σχίζα, ο οποίος είναι δραστήριος φωτογράφος και εκδότης του περιοδικού “Φωτογραφικό Είδωλο”.
Είστε ευχαριστημένοι από το κοινό που παρακολουθεί τις φωτογραφικές εκθέσεις στην πόλη; Υπάρχει “φωτογραφόφιλο” κοινό;
Η αλήθεια είναι ότι δεν ήμασταν καθόλου ευχαριστημένοι από την ανταπόκριση του κοινού στις πρώτες εκθέσεις μας. Το φιλότεχνο κοινό, και αντίστοιχα το φωτογραφόφιλο, περνά μια κρίση λόγω της έλλειψης χρόνου (που χαρακτηρίζει την εποχή μας) και της κούρασης από την υπερπληροφόρηση και από το χαμηλό επίπεδο των περισσότερων έργων που παρουσιάζονται, αλλά και λόγω της γενικής αδιαφορίας και χλιαρότητας που επικρατεί. Βέβαια παραμένει μια φανατική μερίδα που παρακολουθεί τα φωτογραφικά δρώμενα - πρόκειται για αυτούς που αγαπούν τη φωτογραφία και όχι μόνο τη δική τους φωτογραφία. Αυτός είναι ο λόγος που σαν ομάδα προσπαθήσαμε να βγάλουμε τη φωτογραφία έξω από τα στεγανά της, παρουσιάζοντας τις εκθέσεις μας υπαίθρια και στα καφέ-μπαρ, με σκοπό να διευρύνουμε το κοινό και να πλησιάσουμε και αυτούς που δεν “συχνάζουν” στις γκαλερί.
Ποιες είναι οι εμπειρίες σας από τις περσινές εκθέσεις;
Η περσινή διοργάνωση είχε τεράστια επιτυχία όσον αφορά την ανταπόκριση του “άγνωστου” κοινού, των καταστηματαρχών αλλά και των δημοσιογράφων. Η παράλληλη συγκέντρωση 21 εκθέσεων ώριμης δουλειάς στο κέντρο της πόλης είχε μια δυναμική που συζητήθηκε πολύ, κυρίως θετικά. Δεν έλειψαν βέβαια και τα αρνητικά σχόλια, σχετικά με τον χαμηλό φωτισμό, τη δυνατή μουσική και τον συνωστισμό, που δυσκόλεψαν όσους θέλησαν να δουν τις εκθέσεις έχοντας ως πρότυπο μια κλασική γκαλερί. Τη λύση στα προβλήματα αυτά δίνει η επίσκεψη στα καφέ κατά τη διάρκεια της ημέρας, όπου όλα μεταμορφώνονται, ευνοώντας μια πιο ήρεμη παρατήρηση των εικόνων. Προσωπικά προτιμώ την τρέλα και τον χαμηλό φωτισμό της νύχτας, που δίνει στις εκθέσεις ζωντάνια, μυστικιστική ατμόσφαιρα αλλά και χρόνο για πολλαπλές αναγνώσεις και συζητήσεις, μέσα στην αρχέγονη τελετουργία της συντροφικής οινοποσίας.
Με ποιες φιλοδοξίες οργανώνετε τις φετινές εκδηλώσεις;
Η φετινή διοργάνωση διευρύνεται. Ο δήμος Θεσσαλονίκης την αγκαλιάζει και την εντάσσει στον μεγαλύτερο θεσμό της πόλης, τα Δημήτρια. Οι περσινοί μας “φαν” ανυπομονούν. Η ανταπόκριση του κοινού ξεκίνησε ήδη από τον προηγούμενο μήνα, με την παρουσία μας στους καταλόγους των Δημητρίων και των Εικαστικών του δήμου Θεσσαλονίκης. Σχεδιάζαμε επίσης το ενδεχόμενο μιας κοινής παρουσίασης με άλλες ομάδες σε πολλές πόλεις της χώρας μας. Όμως δεν προλάβαμε να το συντονίσουμε. Αισιοδοξούμε αυτό να πραγματοποιηθεί στην επόμενη διοργάνωσή μας.
Πώς θα σχολιάζατε το επίπεδο των φωτογραφιών;
Όλες οι δουλειές που παρουσιάζονται είναι αξιόλογες και πολύ διαφορετικές μεταξύ τους. Μια ομάδα φωτογραφίας δεν μπορεί να έχει ένα κοινό επίπεδο. Κάθε μέλος της ομάδας διατηρεί το δικό του επίπεδο, ανάλογα με την προηγούμενη εμπειρία του και το ταλέντο του. Η διαφορετικότητα είναι ζητούμενο στην ομάδα μας. Δεν επικρατεί ούτε επιβάλλεται καμία τάση. Η προσωπική άποψη του κάθε φωτογράφου είναι απόλυτα σεβαστή και είναι αυτή που θέλουμε να αναπτύξουμε και να προβάλουμε.
Θα μεταφερθούν και κάπου αλλού οι εκθέσεις;
Έχουμε μια δελεαστική πρόταση από τον δήμο Καλαμαριάς να δείξουμε το σύνολο της δουλειάς στους Κοιτώνες του πρώην Στρατοπέδου Κόδρα. Επίσης τμηματικά σκεφτόμαστε τη μεταφορά των εκθέσεων σε άλλες πόλεις σε συνεργασία με τις φωτογραφικές ομάδες τους.