Ο αέναος κύκλος της  εργασίας

Βασίλης Βαρσακέλης

 Σπύρος Μαρκογιάννης

 Στέλιος Φιλίππου

Δευτέρα 7 Ιουνίου 2010 και ώρα 20.00

στη Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης

Βασ. Όλγας 162 & 25ης Μαρτίου

Αγώνας από τα βάθη των αιώνων.

Από την πρωτεμφάνιση των ανθρώπων , η εργασία , κοσμεί την καθημερινότητα.

Είναι στοιχείο επιβίωσης.

Όσο οι  εποχές αλλάζουν και οι συνθήκες επιβάλλουν τα χαρακτηριστικά τους  , οι άνθρωποι , προσαρμόζουν τις δυνατότητες τους , στις βιoτικες ανάγκες.

Εργασία παντός είδους . Στην πόλη , στην εξοχή , στη θάλασσα , στο βουνό , νύχτα η μέρα . Μέσα η έξω . Βαθμολογεί και χαρακτηρίζει την ύπαρξη και την πορεία στη ζωή του ανθρώπου.

Όλες οι κάστες και οι φυλές αναγνωρίζουν και υποκύπτουν στην εξουσία της . Παράδεισος η κόλαση , κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος τι συνάντησε στο διάβα του.

Εργασία πάνω απ  όλα . Πάνω από το κρύο και το χιόνι , τον αέρα και τη βροχή , το λιοπύρι του καλοκαιριού και την αρμύρα της θάλασσας.

Εργασία , ατελείωτος αγώνας .

Χωρίς κότινο , δεν έχει. Μόνο η γεύση της εμπειρίας και η χαρά της συμμετοχής. Σπάνια της δικαίωσης.

Η ιστορία είναι γεμάτη από καθημερινούς αγώνες εργασίας . Από τα βάθη των αιώνων ακούγονται οι κλαγγές των όπλων κάθε εποχής , στον πόλεμο της ζωής , την εργασία.

Το σήμερα , απρόσωπο ,άηχο , ανελέητο αφήνει τη σφραγίδα του στον υπηρέτη της εργασίας, τον άνθρωπο  που αδύναμος και απροστάτευτος προσπαθεί να σώσει τη συνέχεια του στην ύπαρξη.

Ο πόλεμος  στη καθημερινότητα σκληρός κι απάνθρωπος . Όλοι οι στρατιώτες στη μάχη . Μακάρι να κερδίσουν . Μακάρι να κερδίσουν κάποιες φορές ένα χαμόγελο και μια αισιοδοξία ότι ο πόλεμος θα 'χει νικηφόρο τέλος.

Και η εργασία θ απονείμει στο τέλος τα βραβεία της διαδρομής με την ικανοποίηση ότι όλα έγιναν όπως έπρεπε. Δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς. Έτσι έπρεπε.