Μετα-Θέσις
ΙΙΙ
Sylvie
Van Bochove, Nermine Hammam, Lee Eun Kyoung, Kari Soinio,
Roberta Vivoli, Κωνσταντίνος-Αντώνιος
Γούτος, Βασίλης Καρκατσέλης
24/04-17/05/10
Χώρος:
Γκαλερί Παπατζίκου (ΑγίουΑντωνίου
26, τηλ. 2331070325, Βέροια)
Ώρες
λειτουργίας: Τρ, Πε, Πα 17.00-21.00, Τε,
Σα 10.00-14.00
Διάρκεια:
24/04-17/05
Εγκαίνια:
24/04, 19:00
Επιμέλεια
έκθεσης: Μαρία Κενανίδου
Διοργάνωση:
Φωτογραφικό Κέντρο
Θεσσαλονίκης
Μέσα
στην Ηρακλείτεια ροή των πάντων,
η διαφραγματική σύλληψη ενός
σημείου του τόπου μες το χρόνο
συνεχούς εξέλιξης και
μεταβολής του, το μεταθέτει:
γεωγραφικά, χρονικά, πολιτικά,
θρησκευτικά, φιλοσοφικά,
ιστορικά, ανθρωπολογικά,
ψυχολογικά, συνειδησιακά,
αισθητικά, ηθικά, φαντασιακά,
ποιητικά, κοινωνικά,
πολιτιστικά, υπαρξιακά...
Η
μετάθεση αυτή ενέχει την
εντασιακή σχέση τόπου και
χρόνου αμεσότερα από
οποιαδήποτε μορφή τέχνης όσον
αφορά την γενεσιουργό πράξη,
την πρόσληψη του έργου αλλά και
την ανάγνωση του ζωτικού
εναύσματος και την ερμηνευτική
υπόθεση του αποτελέσματος
αποτύπωσής του. Ο τόπος στο
χρόνο και ο χρόνος στον τόπο.
Ο
φωτογράφος επιλέγει ένα σημείο
εξέλιξης ενός τόπου και το
μεταθέτει προσδίδοντάς του
παραβατικά λίγο χρόνο επιπλέον
μέσω της αποτύπωσης. Δηλαδή
επιβάλλοντάς το να υπάρχει μέσω
νοητικής διεργασίας
αναγνώρισης ταύτισης,
αισθητηριακής ψηλάφησης,
νοητικής ανακατασκευής.
Ένας
τόπος που ο φωτογράφος μέσα από
μία διαδικασία αποκλεισμού και
αποσιώπησης του όλου, τον
επιλέγει, τον ανακαλύπτει και
μας τον αποκαλύπτει χωρίς να
ταυτοποιείται αυτονόητα. Τόπος
που υποδηλώνει την παρουσία ή
την απουσία. Τόπος ως πεδίο
ύπαρξης, που ο φωτογράφος
επιβάλει, υπονοεί.
Εισχωρώντας
στο πραγματικό και
συνειδησιακό μας περιβάλλον με
πολυσήμαντες αναγνώσεις, με
εμφανείς ή αφανείς αποφύσεις,
προσδιορίζουν και
προσδιορίζονται, προτείνοντας
την ανανέωση και ωρίμανση της
έννοιας του τόπου μέσα από την
φωτογραφική μετάθεση.
Η
καλλιτεχνική πρόθεση, μέσω της
φωτομηχανικής, φυλακίζει τον
Τόπο έρμαιο της απόσπασής του
από το χρόνο σαν τομή, μετάθεση
της στιγμής αποτύπωσης,
καταργώντας τον ως εντοπιότητα,
μεταθέτει τα όρια προς την
σύγκληση ορατού και αόρατου,
εικόνας και Λόγου.
Μαρία
Κενανίδου
