Art Places
Δήμητρα
Ερμείδου
27/04-29/05/10
Χώρος:
Kalfayan Galleries (Προξένου Κορομηλά 43,
τηλ. 2310225523)
Ώρες
λειτουργίας: Δε, Τε, Σα 10:00-15:00,
Τρι, Πε, Πα 10:00-14:30, 18:00-21:00
Διάρκεια:
27/04-29/05
Εγκαίνια:
27/04, 20:00
Σε
συνεργασία με τις Kalfayan Galleries,
Αθήνα-Θεσσαλονίκη
Στη
σειρά Art Places ερευνώ τον
ιδιαίτερο χαρακτήρα αυτού που
θα ορίζαμε ως φυσικό τόπο της
τέχνης. Εκεί όπου η τέχνη ως
αξίωμα απομονώνεται από
οτιδήποτε μπορεί να αποσπάσει
την προσοχή από αυτή και αποκτά
τη δική της ζωή. Η σχέση του
πλαισίου με το περιεχόμενο και
πώς το πρώτο τείνει να είναι
διαμορφωτικό για το δεύτερο
έχει επηρεάσει καθοριστικά την
τέχνη του 20ου αιώνα. Η
ουδετερότητα της αίθουσας
τέχνης βασίστηκε στην ιδέα της
καθαρής φόρμας ενός αισθητικά
αποστειρωμένου τόπου,
ομοιογενή, σταθερού και αδρανή.
Ο
εκθεσιακός τόπος εκφράζει αυτό
που ο Φουκώ περιγράφει ως
ετεροτοπία: Άδειοι χώροι που
γεμίζουν ανά τακτά χρονικά
διαστήματα, αντιπαραθέτουν σε
ένα τόπο πολλές θέσεις, συχνά
ασύμβατες μεταξύ τους. Το
σύστημα τους κρύβει παράξενους
αποκλεισμούς κι ας μοιάζουν
ελεύθερα προσβάσιμοι. Είτε ως
τόποι ψευδαισθήσεων, είτε ως
άλλου είδους πραγματικοί τόποι,
σχολαστικοί και καλά
συγκροτημένοι, κάνουν τον
αληθινό κόσμο να μοιάζει
απατηλός ή αποδιοργανωμένος
και πρόχειρος.
Οι
μη-τόποι της τέχνης
ενεργοποιούνται μέσα από
πολλαπλές αφαιρέσεις: Στην
αυτόνομη, σκηνοθετημένη
αλήθεια τους, η ρεαλιστική φύση
δεν εισέρχεται και όλες οι
πραγματικές σχέσεις της
καταργούνται. Η τέχνη βασιλεύει
σε μια μυστηριακή κατάσταση
εμφάνισης πέρα από το χρόνο, σε
ένα χώρο που δεν ξεφεύγει από το
χαρακτήρα του προσωρινού. Ο
θεατής εγκλείεται μέσα σε ένα
χρονικό και χωρικό διάλειμμα.
Το «εδώ» ουσιαστικά δεν υπάρχει,
είναι ένα κέλυφος που
καθίσταται διάφανο ή συμβολικά
ακυρώνεται. Ακόμα και η
ανθρώπινη παρουσία εξαλείφεται.
Η απουσία υπέρ του Βλέμματος
μπροστά στο έργο, κάνει το θεατή
πνευματική ύπαρξη, καθώς είναι
εκεί χωρίς να είναι εκεί.
Αυτές
οι πραγματικές συνθήκες θέασης
της τέχνης, όπως βιώνονται από
τον επισκέπτη ανάμεσα στη ροή
υπόλοιπων θεατών, στους χώρους
μεγάλων διοργανώσεων,
αποτέλεσαν την εκκίνηση για την
εργασία μου. Με αφαίρεση των
έργων, αλλά διατήρηση των
αποτελεσμάτων της παρουσίας
τους, το ενδιαφέρον μου
στρέφεται στην αποκάλυψη του
μέχρι πρότινος «αόρατου» χώρου.
Εκεί επιδίωξα την προβολή της
κατασκευασμένης τελειότητας,
αλλά και κάθε ελαττώματος,
τονίζοντας συχνά τον
καθαγιασμένο, τελετουργικό
χαρακτήρα ενός ατελούς,
ανολοκλήρωτου τόπου, που με
υπερβατικούς τρόπους
παρουσίασης καθιστά την τέχνη
ονειρώδες θέαμα.
Δήμητρα
Ερμείδου
Γεννήθηκε
στην Αθήνα το 1975. Σπούδασε
ζωγραφική στη Σχολή Καλών
Τεχνών του Αριστοτελείου
Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με
καθηγητή τον Α. Θεοφυλακτόπουλο.
Στο πλαίσιο των σπουδών της
έλαβε μέρος στο Ευρωπαϊκό
Εργαστήριο Pictor, από όπου
αποφοίτησε με άριστα. Έργα της
ανήκουν στη BALA Collection, στη
συλλογή ACG του Αμερικάνικου
Κολεγίου Ελλάδας και σε
ιδιωτικές συλλογές στην Αθήνα
και τη Θεσσαλονίκη. Ζει και
εργάζεται στην Αθήνα.
Οι
τόποι που ζήσαμε δεν υπήρξαν
πραγματικά - ήταν κυρίως μέσα
μας. Εικόνες, μυρωδιές,
αισθήματα και μνήμες.
Ο τόπος
είναι η σκακιέρα όπου παίζεται
το παιχνίδι ανάμεσα στο χρόνο
και τους ανθρώπους. Σε αέναη
αλλαγή κι ας είναι ο ίδιος πάντα.
Απέραντος κι ας τον κλείνουμε
με σύνορα.
Ζούμε ο
ένας δίπλα στον άλλο, όμως ο
τόπος του καθενός είναι αλλού.
Ο τόπος
που ονειρευόμαστε είναι μια
φυγή από τον ίδιο μας τον εαυτό.
Δήμητρα
Ερμείδου
