Τάσος Χίος

Εγκαίνια Τρίτη 20 Ιανουαρίου - Ώρα 18.30

Από 19  έως 30 Ιανουαρίου 2009

Δημοτική Πινακοθήκη Θέρμης

Ο Τάσος Χίος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964 και μεγάλωσε στον Πόρο Τροιζηνίας , όπου και τελείωσε το Λύκειο. Σπούδασε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικές Επιστήμες και έχει πτυχίο Κοινωνιολογίας. Από το 1991 εργάζεται ως καθηγητής στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και από το 1996 διδάσκει στο 1ο  Γενικό Λύκειο Θέρμης .

Ζει μόνιμα στην Θεσσαλονίκη. Με τη φωτογραφία ασχολείται 25 χρόνια και εκθέτει φωτογραφίες του για δεύτερη φορά. Προτιμά την ασπρόμαυρη φωτογραφία , επειδή θεωρεί ότι αυτό το είδος , με τη λιτότητα των εκφραστικών μέσων και τον αφαιρετικό της χαρακτήρα ,  ταιριάζει περισσότερο στην αισθητική αντίληψη του για το χαρακτήρα της φωτογραφίας αλλά και στο ύφος των εικόνων που θα ήθελε να κάνει. Αυτό που τον γοητεύει στη φωτογραφία είναι ότι , μέσω αυτής , ένα αντικείμενο , μια κατάσταση ή ένα γεγονός του πραγματικού κόσμου μεταμορφώνεται σε «φωτογραφικό γεγονός».

Πληροφορίες :

Πολιτιστικό Κέντρο Θέρμης 2310 463423

                                     

«Λίγα λόγια μόνο . . .

Να λοιπόν που κάνω κάτι που δεν θα ΄πρεπε : Να μιλήσω γι΄ αυτές τις εικόνες , που αν έχουν κάτι να πουν πρέπει να το πουν από μόνες τους. Οι εικόνες αυτές δεν έγιναν για κάποιο λόγο , για να εξυπηρετήσουν κάποιο σκοπό. Δεν έγιναν για να πουν , να δείξουν κάτι ή να συγκινήσουν. Δεν έγιναν για να παρουσιαστούν , αλλά παρουσιάζονται γιατί υπάρχουν . Αποτελούν το δικό μου «καθρέφτη». Αντανακλούν το τι σημαίνει για μένα «φωτογραφία» και εκφράζουν την αισθητική μου άποψη γι΄ αυτήν. Είναι το αποτέλεσμα της θέλησης να μεταμορφωθεί μια στιγμή της πραγματικής ζωής σε «φωτογραφικό γεγονός» , για «να δω πως είναι τα πράγματα όταν φωτογραφηθούν» , όπως έλεγε ο Winogrand. Μέσα από αυτές τις εικόνες αποκαλύπτεται η ισορροπία και η τάξη ενός κόσμου : του δικού μου φωτογραφημένου κόσμου . Στις δύο διαστάσεις τους παγιδεύεται ένα κομμάτι του χώρου και του χρόνου και μένουν εκεί για πάντα , τη στιγμή που ο πραγματικός χρόνος δεν σταματά ποτέ. Γι΄ αυτό και δεν αναφέρεται πουθενά το που και πότε τραβήχτηκαν. Διότι αυτά, βασικά συστατικά στοιχεία της φωτογραφικής εικόνας , υπάρχουν ως έννοιες μέσα στη φωτογραφία. Οι εικόνες αυτές γεννήθηκαν ως αποτέλεσμα του ταξιδιού για την αναζήτηση των στιγμών που είναι μοναδικές και χάνονται. Αποτελούν μια συλλογή από κομμάτια χώρου και χρόνου. Μέσα τους συνεχίζουν να ζουν στιγμές που κάποτε υπήρξαν , πέρασαν σαν αστραπή και δεν πρόκειται ποτέ να τους δοθεί η ευκαιρία να ζήσουν μια δεύτερη ζωή. Το ταξίδι αυτό είναι ένα παιχνίδι αλλά ταυτόχρονα , σαν το ταξίδι του Οδυσσέα , μια περιπέτεια και ένα ταξίδι αυτογνωσίας . Μόνο που η Ιθάκη δεν υπάρχει , δεν υπάρχει τελικός προορισμός , αλλά μόνο η χαρά του ταξιδιού. Γι΄ αυτό εύχομαι να ΄ναι μακρύς ο δρόμος . . .»